Belirli bir boyuttaki uyarana uzun süre maruz kalmak, aynı konumda ardından sunulan bir uyaranın algılanan boyutunu değiştirir. Ancak bu boyut uyumlanmasının görsel uzayın geri kalanını nasıl etkilediği daha önce sistematik olarak incelenmemişti. Altan ve Boyacı bu çalışmada boyut uyumlanmasını hem uyumlandırıcının konumunda hem de görsel uzayın geri kalanında sınamıştır. Sonuçlar, hedef uyaranların algılanan boyutlarının yalnızca uyumlandırıcının konumunda değil diğer konumlarda da etkilendiğini göstermiştir. Bu bulgular, boyut uyumlanmasının görsel uzayda yaygın bir bozulmaya yol açtığını ve algılanan boyutu değiştirdiğini ortaya koymaktadır. Altan ve Boyacı makalelerinde bu algısal etkinin altında yatabilecek olası hesaplamalı modelleri tartışmaktadır.
Özet
Belirli bir boyuttaki uyarana uzun süre maruz kalmanın, aynı konumda ardından sunulan bir uyaranın algılanan boyutunu değiştirdiği iyi bilinmektedir. Ancak bu boyut uyumlanmasının görsel uzayın geri kalanını nasıl etkilediği daha önce sistematik olarak incelenmemiştir. Literatürdeki bu boşluğu doldurmak amacıyla boyut uyumlanması hem uyumlandırıcının konumunda hem de görsel uzayın geri kalanında sınanmıştır. Uyumlandırıcı ve hedef (test) uyaranı olarak çevresel görme alanında sunulan dolu diskler (Deney 1) ve halkalar (Deney 2) kullanılmıştır. Gözlemciler orta boyutlu bir uyarana uyumlanmış ve ardından sunulan daha küçük ya da daha büyük hedef uyaranların boyutunu değerlendirmiştir. Sonuçlar, hedef uyaranların algılanan boyutlarının yalnızca uyumlandırıcının konumunda değil diğer konumlarda da uyumlandırıcı boyutundan uzaklaştığını göstermiştir. Bu bulgular, boyut uyumlanmasının görsel uzayda yaygın bir bozulmaya yol açtığını ve algılanan boyutu değiştirdiğini ortaya koymaktadır. Algısal etkinin altında yatabilecek olası hesaplamalı modeller tartışılmaktadır.